ชื่อศูนย์วิจัย

     ภาษาไทย: ศูนย์วิจัยเพื่อความยั่งยืนและวัสดุขั้นสูง

     ภาษาอังกฤษ: Center for Sustainable and Advanced Materials (CSAM)

      คณะวิศวกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ชื่อผู้อำนวยการศูนย์วิจัยเพื่อความยั่งยืนและวัสดุขั้นสูง

     รองศาสตราจารย์ ดร.มัทนา ฆังคะมโณ  สาขาวิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และวัสดุ  คณะวิศวกรรมศาสตร์

ชื่อบุคลากรในศูนย์วิจัย 

วัตถุประสงค์

1. เพื่อบริหารและจัดการให้เกิดการพัฒนางานวิจัยทางด้านวิศวกรรมวัสดุแบบครบวงจร ทั้ง ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ
2. เพื่อสร้างนวัตกรรม ชิ้นงาน โดยการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน ตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม และ ความเป็นกลางทางคาร์บอน (Carbon Neutality)
3. เพื่อผลิตผลงานวิจัยทั้งในรูปแบบของบทความ นวัตกรรม ชิ้นงาน ที่อาจจะพัฒนาต่อเนื่องในเชิงพาณิชย์
4. เพื่อสร้างนักวิจัยที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านวิศวกรรมวัสดุ วัสดุทดแทน วัสดุนำกลับมาใช้ใหม่ วัสดุพลังงาน วัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เป็นต้น และรวมถึงวัสดุต้นน้ำ อย่างวิศวกรเหมืองแร่
5. เพื่อเพิ่มบุคลากรด้านเทคโนโลยีและวิศวกรรมวัสดุ สู่ภาคอุตสาหกรรมและภาคสังคม ให้เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศ

ทิศทางการวิจัยในช่วง 5 ปี (ทิศทางการวิจัยหลัก) 

1. ทิศทางการวิจัยวัสดุต้นน้ำ

1.1 Lithium

1.2 ธาตุหายาก

1.3 Zero waste

1.4 Low carbon materials

2.ทิศทางการวิจัยวัสดุวิศวกรรมเพื่อการใช้งานในระบบราง

2.1 การพัฒนาชุดวัสดุและโมลด์เชื่อมต่อราง (PSU Thermite Weldind Kits) ต่อยอดสู่การนำไปใช้จริงและเชิงพาณิชย์

2.2 การพัฒนาเทคนิคการตรวสอบแบบไม่ทำลายขั้นสูงด้วยวิธี Acoustic emission ในการวิเคราะห์ความเสียของรางและล้อรถไฟ

2.3 การพัฒนาแบบจำลองความเสียหายและทำนายอายุการใช้งานโลหะรางโดยใช้โปรแกรมทางวิศวกรรม

3. ทิศทางการวิจัยงานวัสดุพลังงานและสิ่งแวดล้อมเพื่อคาร์บอนเครดิต

3.1 อุปกรณ์กักเก็บพลังงานไฟฟ้าเคมี เช่น supercapacitors

3.2 การนำของเสียและของเหลือทิ้งทางการเกษตรและอุตสาหกรรม รวมทั้งหินหรือแร่ในการนำกลับมาใช้ซ้ำแปรสภาพ และเพิ่มมูลค่า เช่น กระเบื้องหรืออิฐบล็อกจากเศษหินเหลือใช้ในอุตสาหกรรมเหมืองแร่

3.3 การสังเคราะห์วัสดุนาโนและการประยุกต์ใช้งาน

3.4 วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อลดคาร์บอนเครดิต เช่น ฟิล์มพลาสติกชีวภาพและฟิล์มพลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ นวัตกรรมจากขยะพลาสติก วัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรและอุตสาหกรรม

3.5 นำวัสดุก่อสร้างเก่ามาใช้ช้ำ เช่น เศษหิน เศษตะกอน มาทำเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

 4.ทิศทางการวิจัยวัสดุนวัตกรรมจากเทคโนโลยีไมโครบับเบิ้ล

4.1การสังเคราะห์วัสดุรูพรุนและการประยุกต์ใช้งานที่หลากหลาย เช่น ทางการแพทย์และทันตกรรม การบำบัดนำเสีย ฉนวนกันความร้อน และแหล่งกักเก็บก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2 storage) เป็นต้น ซึ่งตอบโจทย์ SDG ของหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทางด้าน clean water & sanitation, responsible consumption & production และclimate action

4.2 เทคโนโลยีนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และการเผาไหม้ (flue gas) มาประยุกต์ใช้ในกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์วัสดุ ซึ่งตอบโจทย์ SDG ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทางด้าน Industry, Innovation, and Infrastructure และ climate action

4.3 นวัตกรรมการกำจัดแอมโมเนีย และการจับตัวยาง   ซึ่งตอบโจทย์ SDG ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทางด้าน Good health and well-being, Industry, Innovation, and Infrastructure และ climate action

4.4 วัสดุดูดซับขั้นสูงจากเศษอาหาร เช่น กระดูก เกล็ดปลา และ เปลือกไข่ เป็นต้น เพื่อประยุกต์ใช้บำบัดน้ำเสียและกำจัดฟลูออไรด์ส่วนเกินในน้ำดื่ม ซึ่งตอบโจทย์ SDG ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทางด้าน clean water & sanitation, Good health and well-being, และ Industry, Innovation, and Infrastructure

4.5 การดักจับและกักเก็บคาร์บอนในเหมืองใต้ดินโดยการใช้วัสดุถมกลับ ซึ่งตอบโจทย์ SDG ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทางด้าน Industry, Innovation, and Infrastructure และ climate action

5.ทิศทางการงานวิจัยวัสดุวิศวกรรมยางสุขภาพ (rubber engineering for wellness) (ต่อยอด)

5.1 ยางกันกระแทก พัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ เช่น หมวกกระแทกในผู้สูงอายุหรือผู้ป่วย

5.2 ผลิตภัณฑ์รองสะโพก ต่อยอดสู่การนำไปใช้จริงและเชิงพาณิชย์

5.3 ยางรองคอกสุกร การวิเคราะห์การผลิตในเชิงอุตสาหกรรม

5.4 ยางที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ การวิจัยเกี่ยวกับยางที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพมีเป้าหมายเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากผลิตภัณฑ์ที่ทิ้งแล้ว ยางเหล่านี้ย่อยสลายได้ง่ายกว่าและสามารถช่วยลดขยะระยะยาวที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ยางแบบดั้งเดิมได้